Nickerie.Net, maandag 01 augustus 2005  

“DES FOR PRES” MISLEIDING VAN FORMAAT

“DES FOR PRES” MISLEIDING VAN FORMAAT

Vorig jaar stapte de NDP onder voorzitterschap van Desiré Delano Bouterse uit de zogenaamde Millennium Combinatie, omdat de partners KTPI onder leiding van Willy Soemita en DA onder voorzitterschap van Jagendre Ramkhelawan hadden laten doorschemeren zich niet te kunnen verenigen met een eventueel presidentschap van Desiré Bouterse namens de KTPI en DA. De twee partijen ventileerden hun ideeën en die kwamen erop neer, dat ze het niet zouden accepteren dat Bouterse over hun hoofden heen zich tot president van dit land zou willen kronen.

Nou, dat was dan voldoende reden voor de NDP onder leiding van Bouterse uit de Millennium Combinatie te stappen. Des zou voor de NDP de volgende president van dit land moeten worden en dat ten koste van alles. De NDP ging vervolgens alleen de verkiezingen in, omdat geen enkele andere partij onvoorwaardelijk wen-ste mee te gaan met de eerstgenoemde politieke organisatie met Bouterse als boegbeeld. Bovendien eiste de NDP van elke gesprekspartner, dat die vooraf akkoord zou gaan met een presidentschap van Bouterse als een eventuele combi-natie de verkiezingen zou winnen. Geen enkele partij was te vinden om onvoorwaardelijk met de NDP te combineren, dus ging de club van de Benjaminstraat alleen de verkiezingen in. De hoofdleuze van de partij was en bleef “Des for Pres, Neks No Fout”. Vrijwel elke NDP’er die zijn stem op de partij uitbracht ging ervan uit dat Bouterse de volgende president van de Republiek Suriname zou worden. De zaak kreeg al gauw een wending toen er uit de Verenigde Staten van Amerika een signaal richting NDP en natuurlijk ook het electoraat werd verstuurd, waarin duidelijk werd aangegeven dat de regering-Bush niet zou samenwerken met een kabinet onder leiding van meneer Bouterse, die nog steeds door Interpol wordt gesignaleerd in verband met een vonnis van 11 jaar voor de grootschalige smokkel van cocaïne richting Neder-land. Ook houdt de Verenigde staten van Amerika er in hoge mate rekening mee, dat voor het Openbaar Ministerie in dit land meneer Bouterse, de huidige voorzitter van de NDP en lid van De Nationale Assemblee, nog steeds de hoofdverdachte is van de moordpartij op 15 vooraanstaande Surinamers in de nacht van 8 op 9 december 1982. Isolatie van Suriname stond ons zonder enige twijfel te wach-ten indien meneer Bouterse het zou halen en met presidentiële ambtsketen zou worden omhangen na gekozen te zijn in DNA of de VVV tot president van dit land. Tijdens de verkiezingscampagne hoorde je overal “Des voor Pres”. Enorme spandoeken met “Des for Pres” en “Neks No Fout” waren in stad en district te zien. Veel mensen maakten zich dan ook ongerust over deze grootschalige en goed gefinancierde verkiezingscampagne. De NDP kwam er dan wel als grootste partij uit met 15 DNA-zetels, maar toch ruim onvoldoende om een kabinet te formeren en Des als president naar voren te schuiven. “Des for Pres” is voor de meeste NDP’ers dan ook een illusie gebleven. De vraag die onmiddellijk rijst is, of meneer Bouterse daadwerkelijk president van dit land wilde worden of alles op alles zet om te voorkomen dat hij achter de tralies verdwijnt voor de standrechtelijke executies uitgevoerd in zijn opdracht op 8 en 9 december 1982. Als we de zaak rationeel benaderen kunnen we gerust stellen, dat Bouterse en zijn gehele partij de achterban op een onbeschaamde wijze hebben ver-lakt. Ze hebben de NDP-aanhang vreselijk belazerd met hun steevaste “Des for Pres” en “Neks No Fout”. We kunnen de teleurstelling bij de aanhang van de NDP heel goed begrijpen nu men duidelijk ziet dat niet Bouterse, maar Parmessar, een man die tot voor kort een ‘nobody’ binnen de partijstructuren van de NDP was, naar voren wordt geschoven als presidentskandidaat voor de partij. Wij van Keerpunt zien het ook als een vorm van lafheid van Bouterse om zich nu niet kandidaat te stellen. De man heeft naar onze mening allang in de gaten dat hij het in een Verenigde Volks Vergadering zal moeten afleggen tegen Venetiaan gezien de verhouding van DR- en RR-leden tussen het NF-plus en de NDP/VVV strategische alliantie. Ook zien we dat Wijdenbosch zich wijselijk op de achtergrond houdt en niet eens meer praat over zijn presidentschap namens de VVV. De laatstgenoemde weet dat hij met zijn vijf zetels maar weinig in de melk te brokkelen heeft. Ook beseft Wijdenbosch, die niet meer zo jong is, dat hij ook bij een volgende verkiezing het niet echt veel verder zal brengen. Het volk heeft heel goed laten zien dat het hem helemaal niet meer wenst als eerste burger van dit land. De uitslag van de laat-ste verkiezingen zijn dan ook een afgang van jewelste geweest voor Bosje ‘the man of action’. Bouterse echter heeft maar één ding in zijn hoofd en dat is uit de handen van de justitie te blij-ven en dat geldt zowel nationaal als internationaal. Par-messar, een man die de afgelopen jaren vrijwel constant in Nederland heeft gewerkt voor Delta Bouman aan de Hoorbrekerstraat te Rotterdam in de functie van directeur. Het gaat in dit geval om een ‘medical research center’ dat zich met drugsverslaafden bezighoudt. Als men dus in De Nationale Assemblee zegt dat de man de afgelopen zes jaar in Suriname woonachtig is geweest dan is dat een aperte leugen. Zijn vrouw is wel voortdurend in Suriname blijven wonen ter-wijl Parmessar in Nederland vertoefde. Eén ding staat als een paal boven water: Bouterse en de NDP hebben de achterban van de partij misleid door thans meneer Parmessar naar voren te schuiven. De ‘’kan kan’’ NDP’er zal Bouterse dit zeker niet in dank afnemen en bij een volgende verkiezing òf niet stemmen òf op een andere partij de stem uitbrengen. Wat ook mogelijk is, dat Bouterse de boodschap uit onder meer de Verenigde Staten van Amerika goed begrepen heeft en weet dat hij Suriname onnoemelijk veel kwaad zou doen als hij zou doorgaan met zijn “Des voor Pres” utopie. Des heeft echter met de Parmessar-zet, zijn kansen op het politieke schaakbord helemaal verspeeld om ooit nog een gooi te kunnen doen. De jaartjes gaan steeds verder meetellen en dat geldt zowel voor Des als Bosje. Bij de eerstkomende verkiezingen moe-ten daarom de jongeren hun stem heel nadrukkelijk laten horen . Elke politieke partij heeft thans, om te kunnen overleven, de plicht de verjonging onmiddellijk door te voeren. Partijen die blijven zitten met bejaarde mannetjes en vrouwtjes met archaïsche ideeën zullen aan het kortste eind trekken. Dit geldt vooral voor de partijen binnen het Nieuw Front voor Democratie en Ontwikkeling. Om terug te komen op de kwestie-“Des for Pres” kan gerust gesteld worden, dat Bouterse volksverraad heeft gepleegd door af te zien van zijn presidentiële ambities op het meest cruciale moment en dat heeft niets te maken met een zogenaamde strategische zet of alliantie, maar meer met zelfbehoud en het ontwijken van een enorme politieke afgang in de VVV. Wat wel een mooie les is voor de NDP’ers van het eerste uur, is dat ze wederom hebben kunnen zien wat voor mens Bouterse eigenlijk wel is. Hij kijkt voortdurend naar zijn eigen voordeel en stelt dat primair en de belangen van het volk en de gemeenschap worden op de tweede of zoveelste plaats gesteld. En dan nog te bedenken dat Ramona kwam stellen dat geen enkel land Suriname zou kunnen isoleren. Laat Ramona op zijn dakpannetjes gaan zitten en diep gaan nadenken over de politieke, economische, financiële en militaire macht van het grote en machtige land in het noorden. Ondertussen blijft het zwaard van Damocles zijn politieke idool voortdurend boven het hoofd hangen. Voor dit soort mensen breekt altijd het moment aan waarop het doek zal vallen. Dit moment is onvermijdelijk en dat moet ook Ramona weten.

NDP NANGA VVV E YERE SKIN

Rabindre Parmessar is niet slechts een Nederlander, met een Nederlands paspoort. Hij woont en werkt in de gemeente Bodegraven in Nederland. Er zijn dus twee redenen, waarom de discussie in hoeverre hij aan de eisen voldoet om aan de presidentsverkiezingen deel te nemen, terstond kan worden beëindigd.

In de eerste plaats heeft hij de Nederlandse nationaliteit en heeft hij deswege ook een Nederlands paspoort. Ten tweede woont hij in Nederland, terwijl de grondwet van Suriname als vereiste stelt, dat iemand voorafgaande aan zijn kandidaatstelling voor het presidentschap zes jaren onafgebroken in Suriname moet hebben gewoond. En dat heeft die meneer zeker niet gedaan. Bij verhuizing dient daarvan aangifte te worden gedaan bij het Bevolkingsregister van Suriname. Ook op dat stuk heeft hij dus jammerlijk gefaald.
Dat is een verwerpelijke zaak, vooral als het gaat om iemand, die het presidentschap van het land ambieert en niet eens de wetten van het land naleeft. Rabindre Parmessar heeft meerdere malen, toen hij naar Suriname kwam, uitdrukkelijk op alle desbetreffende formulieren aangegeven, dat hij naar Suriname kwam met vakantie. De vraag rijst dan meteen, waarom ie-mand, die Surinamer is Suriname voor vakantie bezoekt. Rabindre Parmessar is kennelijk de enige persoon op aarde die dat doet.
Dat deze man een notoire bedrieger is, wisten wij van Keerpunt reeds jaren. Wij waren dus hoegenaamd niet verbaasd, toen het ons bekend werd, dat hij de presidentskandidaat was van de NDP, onder leiding van Desi Bouterse en de VVV van Jules Wijdenbosch.
Geen enkele eerbare burger zal het ooit in zijn hoofd halen om de kandidaat te worden van deze twee organisaties. De NDP en de VVV moeten het dus van Parmessar-achtigen hebben. Ongetwijfeld zal het degenen, die nog bereid waren de NDP en de VVV het voordeel van de twijfel te geven, zijn opgevallen, hoe uitdrukkelijk exponenten van beide politieke organisaties hebben beweerd, dat zij ervan op de hoogte waren, dat Rabindre Parmessar twee paspoorten en twee nationaliteiten bezit. Wat een toestand!
De NDP en de VVV dragen dus als kandidaat voor het presidentschap iemand met twee nationaliteiten voor. Suriname is aan een groot gevaar ontsnapt. Dat de NDP en de VVV ons daaraan hebben blootgesteld, is niet verwonderlijk. Om zich te real-iseren waar deze twee organisaties toe in staat zijn, hoeft men slechts terug te denken aan 25 februari 1980, 8 december 1982 en Moiwana 1986.
Bouterse en zijn NDP en de VVV met Wijdenbosch willen Suriname dus opzettelijk, willens en wetens, dit land opschepen met een president, die Nederlander is.
Hoe bedrogen moeten degenen, die bij de laatstgehouden algemene verkiezingen hun stem op deze twee organisaties heb-ben uitgebracht, zich niet voelen?
De schok, die door alle geledingen van de samenleving ging, bij het vernemen van het feit, dat Rabindre Parmessar Neder-lander is en slechts met vakantie hier vertoeft, geeft gelukkig aan, dat het volk van Suriname in overgrote meerderheid het immorele gedrag van Wijdenbosch en Bouterse en hun respectieve omgevingen, categorisch afwijst. Het moet duidelijk zijn, dat Rabindre Parmessar Nederlander is en absoluut geen Surinamer. Surinamers zijn anders.

In het midden van het jaar 2001 werd het de regering-Venietiaan/Ajodhia duidelijk, dat zich zaken binnen het Academisch Ziekenhuis Paramaribo voltrokken die niet door de beugel konden. Daar zat toen drs. Rabindre Parmessar, de huidige presidentskandidaat voor de NDP, als directeur aan.

Uit alles bleek dat er daar op grote schaal werd gesjoemeld met staatsgelden en gelden uit de ontwikkelingspot. Ook was het de regering -Venietiaan duidelijk, dat Parmessar de ziekeninstelling wenste te besturen alsof het om zijn eigen huishouding ging en reageerde helemaal niet op signalen van zijn superieuren om in te binden. Parmessar kon uiteindelijk niet gehandhaafd worden, omdat hij zich helemaal niet stoorde aan de Raad van Commissarissen van het ziekenhuis. Op den duur werd het hoe langer hoe duidelijker, dat de heer Parmessar een groot aantal oneerlijke handelingen binnen de ziekeninrichting had gepleegd en daar moest onderzoek naar worden verricht. Parmessar werd de laan uitgestuurd en er werd een onderzoekscommissie ingesteld. Er kwamen zaken naar voren die op zijn zachtst gezegd huiveringwekkend waren. Parmessar werd verschillende malen uitgenodigd door het accountantsbureau Tjong A Hung om uitleg te komen geen van hetgeen er aan onregelmatigheden door het voormelde bureau waren geconstateerd. Na de eerste uitnodiging voor een gesprek verscheen Parmessar gewoon niet. Hij bleek toen uitlandig te zijn. Nadat het accountantsbureau ervan overtuigd was dat Parmessar wederom in Suriname vertoefde nodigde het hem wederom uit voor een gesprek om het één en ander te komen verduidelijken. Ook toen verscheen de heer Parmessar niet. De laatstgenoemde wist blijkbaar hoeveel boter hij op zijn hoofd had en was natuurlijk bang door de mand te vallen en in aanraking te zullen komen met de vervolging. Niet lang daarna verdween Parmessar naar Nederland om er voor een Nederlandse onderneming te gaan werken. Na de ontheffing van Parmessar als directeur van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo kwam het rapport-Tjong A Hung toch uit en dat loog er helemaal niet om. Er werden maar liefst 21 punten op papier gesteld ter ondersteuning van het disfunctioneren van Parmessar binnen de grootste ziekeninstelling van ons land. Gerust kan worden gesteld dat de heer Parmessar een zeer sluwe en oneerlijke persoonlijkheid is die geen enkele rechtgeaarde Surinamer als eerste burger van dit land zou mogen wensen. De punten die werden opgesomd luiden als volgt:
Argumenten ter ondersteuning van het disfunctioneren van de directeur van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo – 30 augustus, 2001.
1.De wettelijke overtredingen zoals aangehaald in de brief waar de directeur enkele dagen de tijd voor kreeg om op te reageren (bijlage …)
2.Het onder vorige Raden van Commissarissen jarenlang consequent overtreden van wetten en regels van het AZP, mis- en non-communicatie, weigering van verschaffen van informatie naar de RvC. Citaten uit correspondentie vanuit een eerdere RvC (Raghoebarsing). “Medio 1995 bleek de nieuwe algemeen directeur van het AZ zich niet aan de regels van behoorlijk bestuur en beheer te houden. Dit bleek achteraf helaas niet incidenteel maar structureel te zijn. In 1996 is consequent gebleken dat de directeur onder het argument van crisis management onrechtmatig en zelfs strafbare handelingen pleegde.” “Met name uit de laatste correspondentie van de directeur blijkt dat hij meent geen verantwoording schuldig te zijn aan de RvC. Uit de laatste correspondentie van de RvC werd de aandeelhouder geattendeerd op het ontstaan van onwerkbare verhoudingen met deze directeur.” “De slechte verhoudingen bereikten hun climax toen de RvC bij toeval ontdekte dat de directeur tegen alle regels en adviezen in aan het personeel een 13e maand had uitbetaald, welke niet op de begroting voorkwam en niet geaccordeerd was door de RvC.” “Door de RvC is geconstateerd dat de directeur bij herhaling en bewust handelingen pleegt die in strijd zijn met zowel de letter als de geest van de op dit bedrijf van toepassing zijnde wettelijke bepalingen en regels.” “U stuurt ons intentioneel aan op het voortbouwen op onjuiste informatie, voorwaar een zeer kwalijke zaak.” “De RvC heeft van de directie niet de gevraagde informatie ontvangen m.b.t. de financiële positie van het AZ. Zo is totaal onbekend dat er valutarekeningen zijn en wie ze beheert. De directie doet uitgaven die niet zijn opgebracht op de begroting. Betaalt dertiende maand uit, schaft computers aan en trekt personeel aan, verhoogt bezoldigingen van directieleden zonder inachtneming van de regels. Sluit overeenkomsten met financiële instellingen zonder goedkeuring. Uit bovenstaande notities blijkt dat er duidelijk sprake is van een bestuurscrisis in het AZ.” “Om uit deze crisis te komen dient de aandeelhouder uitdrukkelijk aan te geven: “Haar visie m.b.t. de interpretatie van de regels – haar visie m.b.t. de verhouding aandeelhouder/RvC/directie, haar visie m.b.t. het beleid van het AZ in het belang van de volksgezondheid – haar directieleden te verbieden rechtstreeks opdrachten te geven aan de directeur AZ (zie brieven hr. Jokhoe m.b.t. dertiende maand en opdracht tot verhoging van de bezoldiging directieleden brief Rekenkamer), arbeidsvoorwaarden van het AZ-personeel ter kennis te brengen van de RvC (zie handelingen met AZ-bonden zonder medeweten van de RvC) – visie m.b.t. de verzelfstandiging en rechtspositie personeel, de directeur van het AZ terzake onderhoudt.”
3.Het consequent (jarenlang) weigeren tot het in dienst nemen van een financieel en medisch directeur. Er is zelfs door de rechter een uitspraak hierover gedaan dat er een medisch en financieel directeur dient te komen. De directeur van AZP heeft tot op heden daar geen invulling aan gegeven.
4.Het weigeren van een donatie van de Staatsolie Maatschappij Suriname N.V. voor ondersteuning van de organisatorische en HRM-aspecten van het AZP. De directeur is van mening zich zelf te zullen doorlichten en ondermijnt de handelingen van de RvC bij het initiëren van de audit van het AZP.
5.Het laten uitvoeren van bouwwerken zonder informatie aan de RvC te verschaffen, zonder overleg van bestekken en tekeningen. Hierbij worden de comptabele regels overtreden, doordat er geen aanbesteding gehouden wordt voor de bouw en directievoering, b.v. bouw apotheek, Spoed Eisende Hulp en poliklinieken – het ontvangen van donaties zonder daarbij de juiste weg te bewandelen ... geld moet naar de Staat, etc. ...
6.Het consequent weigeren gevraagde informatie te verschaffen aan de directeur en de ministerie van Volksgezondheid, b.v. voor de calculatie van ligdagtarieven. (brieven VGZ)
7.Conflict of Interest STIPAZ. Richt een eigen ziektekostenverzekering op waarbij de directeur AZP zelf ook directeur is van de ziektekostenverzekering met als bestuursleden hr.Lalta van de financiële afdeling AZP en mr.Jokhoe die financieel adviseur is op het ministerie van VGZ. Verder wil de dirrecteur AZP zelf de mededirectievoering uitoefenen bij de bouw van de SHE en poliklinieken.
8.Samenstelling begroting 2001; directeur verleent geen medewerking – periode voor goedkeuring verloopt. In deze begroting zijn de personeelskosten en kosten van medische verbruiksartikelen en medicamenten drie keer hoger opgebracht dan het jaar daarvoor. In eerdere begrotingen is geprobeerd de donatie van Japan van US$ 10 mln. aan apparatuur in een jaar af te schrijven.
9.De directeur heeft enkele medisch specialisten van het AZP als officieuze adviseurs (niet officieel benoemd) waarvan bekend is dat zij valsheid in geschrifte hebben gepleegd bij overdeclaraties naar het SZF toe en het SZF voor enkele honderen miljoenen guldens (1995-1996), en tienduizenden dollars hebben opgelicht. Tevens neemt de directeur personeel tegen de regels in dienst, en nog wel mensen die in eerdere functies vanwege fraude zijn ontslagen.
10.Het niet aanpakken van de wantoestanden in de keuken en de wasserij alsmede die van de toiletten (EHBO)
11.Ernstige beschuldigingen aan het adres van de directeur en specialisten in het AZP bij het helpen wegwerken van specialisten in het AZP, bij o.a. dr.Ketele, chirurg (bijlage ...)-Halfhuid, Brahim, Boban, etc.
12.Het niet naleven van het medisch stafreglement
13.Ernstig in gebreke blijven doordat er geen M&M conferenties worden gehouden, waardoor de kwaliteit van de medische dienstverlening ernstig wordt aangetast.
14.Het structureel toestaan dat patiënten voor 1-2 weken op de EHBO worden opgenomen. Hierdoor kunnen vaak patiënten die zich op de EHBO aanmelden niet ter observatie worden opgenomen met alle gevolgen van dien.
15.Een specialist waarbij door nalatigheid een patiënt komt te overlijden wordt door de directeur in bescherming genomen in plaats dat er aanmelding plaatsvindt van het voorval bij de directeur Volksgezondheid. (pinda-geval). Hiermede wordt het belang van de patiënten en de kwaliteit van de dienstverlening ernstig geschaad.
16.Eisen dat de urologen van UROSUR die gratis komen werken in Suriname alleen in het AZP zullen mogen werken. Als gevolg hier-van werken ze nu in de privé-ziekenhuizen waardoor on- en minvermogenden niet geholpen kunnen worden.
17.Het plotseling en zonder opgaaf van redenen willen weigeren dat de hartchirurg Khargi nog missies naar Suriname uitvoert.
18.Het vaker eisen door de ABPLAZ en de medische staf dat er een financieel on-derzoek ingesteld moet wor-den bij het AZP terugwerkend naar 1996, alsmede een onderzoek naar declaraties van specialisten bij het ministerie van SoZa.
19.De directeur AZP heeft directieleden van het Zuiderziekenhuis Rotterdam en Academisch Ziekenhuis Rot-terdam laten overkomen voor overleg en ondersteuning van het AZP, dit met tussenkomst van dr.Rudi Tjong Joe Wai, plastisch chirurg in het Zuiderziekenhuis. Directeur AZP heeft betrokkenen ondergebracht in een hotel en daarna niet meer ontvangen voor besprekingen. De gasten zijn onverrichterzake teruggekeerd naar Nederland.
20.De rol van mr.Jokhoe, jurist en financieel adviseur op het ministerie VGZ is bedenkelijk. Opdracht geven voor dertiende maand uitbetaling bij AZP – deel hebben in het bestuur van een door AZP opgerichte ziektekostenverzekering – het voorbereiden dat bij elke hartmisie vanuit Duitsland de overheid ongeveer Sƒ 300 miljoen moet betalen, terwijl de missie een donatie is en alleen de vliegreis en hotel betaald hoeven te wor-den. Intussen wordt bij het bedrijfsleven gewoon voor miljoenen gedeclareerd voor deze diensten. Directeur AZP heeft plotseling via de Nederlandse partner in de hartmissies laten weten dat dr.Khargie de hartchirurg uit Duitsland niet meer welkom is in Suriname. Dr.Kootstra in NL heeft toen laten weten dat de directeur AZP dit maar zelf aan dr.Khragi moet meedelen. Reden hier-van is dat de hr.Parmessar van mening was dat hij meer aandacht verdiende bij ontvangst van de hartmissie door de vice-president. Verder vond hij het niet leuk dat dr.Khargie met diverse exponenten in de gezondheidszorg oriëntatiegesprek-ken voerde om de resultaten van de afgelopen jaren te evalueren in opdracht van zijn RvC. Op basis hiervan zou besloten moeten worden of de Duitse kliniek met deze missies wil doorgaan.
21.Directeur AZP heeft al 9 keer een Pummer laten overkomen uit Nederland zonder dat er sprake is van een structureel beleid. Het is meer een ad hoc handelen. Met meerdere van deze Pummers is er tijdens de uitvoering van de missie een controverse ontstaan, waarbij de Pummer te kennen gaf niet verder te willen werken met de heer Parmessar.

De verkiezingen voor het kiezen van een nieuwe president voor de Republiek Suriname zijn gisteren behoorlijk ontregeld toen de fractieleider van het Nieuw Front in De Nationale Assemblée, Otmar Rodgers, een kopie van een Nederlands paspoort op naam van Rabindre Parmessar aan het college toonde. Volgens Rodgers gaven de getoonde documenten ge-noeg reden, en cq bewijs aan dat de kandidaat Parmessar van de NDP voor het hoogste ambt in de Republiek Suriname de Nederlandse nationaliteit heeft en dus met geen mogelijkheid president van dit land zou kunnen worden. Parmessar houdt vol dat hij een genaturaliseerd burger van dit land is en in de jaren tachtig de Surinaamse nationaliteit verkreeg. Dat Parmes-sar over een Nederlands paspoort beschikt staat buiten kijf. De vraag die dan ook moet worden gesteld is: heeft meneer Parmessar ook de Nederlandse nationaliteit? Op de Surinaamse ambassade in Den Haag heeft Parmessar wel gevraagd om een visum voor de Republiek Suriname, omdat hij ons land voor vakantie wenste te bezoeken. Hij kreeg dat visum ook en hoefde er niet eens voor te betalen. Wat wel opvalt is dat hij op het aanvraagformulier zelf heeft ingevuld dat hij in Nederland is geboren en dat hij op dat moment de Nederlandse nationaliteit be-zat. Dat was dus in het jaar 2004. Op dat moment wist Parmessar natuurlijk nog niet dat de NDP op voordracht van ‘God knows who’ hem wenste hebben als vice-president van dit land. In het parlement van de Republiek Suriname moet daarom aan deze man gevraagd worden of hij de Nederlandse na-tionaliteit bezit. Een dergelijke vraag kan hij alleen met een concreet ‘ja’ of ‘nee’ beantwoorden. De komende week zal het parlement vrijwel zeker over de benodigde informatie beschikken of Parmessar nu wel staatsburger is van Suriname of van het Koninkrijk der Nederlanden. Is hij staatsburger van het laatstgenoemde land dan moet hij onmiddellijk uit DNA verwijderd worden en is zijn kandidatuur voor het presidentschap van de Republiek Suriname gelijk naar de bliksem. Of daar nog an-dere consequenties aan verbonden zullen of kunnen worden moet de vervolging maar eventjes uitzoeken. Voor onze lezers drukken wij kopieën van het Nederlandse paspoort en de ingevulde formulieren op de Surinaamse ambassade in Den Haag af. Voor Keerpunt kan een dergelijke figuur niet langer worden gezien als de toekomstige president van dit land. Je zal toch met een dergelijke man opgescheept zitten, die bovendien nog een behoorlijk bevlekt verleden heeft. De overige berichten in deze editie leveren daar voldoende aanwijzingen over.

Rabindre Parmessar, presidentskandidaat van de NDP, heeft twee paspoorten en dat geeft hij ruitelijk toe tegenover een lokaal dagblad. De NDP die de man heeft voorgedragen als kandidaat en zich als partij altijd als ultra-nationalis-tisch heeft voorgedaan en zich immer heeft opgeworpen voor de algehele eenwording van ons volk, kan eigenlijk de man nog moeilijk handhaven als kandidaat voor het presidentschap. Het gaat immers om de Nationale Democratische Partij. Een partij die het nationalisme en eigen waarde en identiteit zou moeten bevorderen en in haar banier dragen.

Thans komt ze met een man aandansen die gewoon stelt dat hij twee paspoorten heeft en zegt dat hij de Surinaamse nationaliteit draagt. Wanneer je president van dit land wordt, moet je er geen twijfel over laten bestaan dat je je Surinamer voelt , je lot aan dit land verbonden hebt en geen enkele behoefte hebt aan welke verbondenheid dan ook, met een andere natie. De zaak-Par-messar geeft aan dat we in 1975 staatkundig onafhankelijk zijn geworden van Nederland maar nimmer hebben begrepen wat die nationale soevereiniteitsoverdracht toen wel betekend heeft. Velen hebben het voormalige moederland nooit los kunnen laten en doen er alles aan toch nog een soort van verbondenheid in stand te houden. Parmessar is daar een mooi voorbeeld van. Toen hij zijn baantje verloor bij het AZP is hij niet naar een andere baan in Suriname gaan uitkijken maar verhuisde gelijk voor een lucratiever werkkring in zijn geboorteland Nederland. Als hij daar genoeg euro’s zou kunnen verdiend zat hij goed en zou hij misschien zelfs kunnen oppotten voor zijn Nederlands pensioen. Parmessar vertrok naar zijn Nederlandse broodheren om de euro’s en was Suriname voor enige tijd goed vergeten. Omdat zijn gezin hier was achtergebleven, kwam hij af en toe terug. Wanneer je in 2004 zelfs naar een gemeente stapt en een Nederlands paspoort aanvraagt, wil dat zeggen dat de band met Suriname aan het vervagen is. Ook geeft het aan dat de man gemakshalve het roodkleurige boekje accepteert om makkelijker binnen de EU te kunnen reizen. Wie kent immers de Republiek Suriname in Groot Britttannie, Frankrijk, Duitsland, Italië, Spanje en Portugal. Als je daar met een Surinaams paspoort gaat zwaaien kan je best in de gevangenis belanden. Een EU-paspoort doet dan ook wonderen. Wanneer je echter weet dat je in de gelegenheid gesteld wordt om vice-president van Suriname te worden dan moet je gelijk dat rode paspoort in de rivier smijten en alleen nog maar het blauwe tonen. Kappen met dat land aan de Noordzee had Parmessar moeten doen. Dan had hij geen enkel probleem gehad op donderdagmorgen in De Nationale Assemblee. Wanneer je dan ineens ook nog presidentskandidaat wordt van een partij die een godsgruwelijke hekel heeft aan alles wat het Koninkrijk der Nederlanden betreft, dan kan je helemaal niet meer met een paspoort van dat land komen aandansen. Is meneer Parmessar misschien vergeten dat het de justitie van het Koninkrijk der Nederlanden is die zo naarstig op zoek is via Interpol naar de voorzitter van de partij die hem heeft gepresenteerd als presidentskandidaat? Bouterse zal zich momenteel wel erg in zin ‘’kruis” getast voelen na de mededelingen gisteren in De Nationale Assemblee, nadat hij zijn achterban had verlakt door zelf geen kandidaat voor het presidentschap te worden maar Parmessar naar voren te schuiven. Binnen de NDP zal deze zaak als een bom zijn ingeslagen en zou men Parmessar moeten vragen onmiddellijk op te rotten, wat de consequenties voor de partij ook zouden mogen zijn. Een dergelijke flater kan je als partij namelijk maar heel moeilijk verwerken. Een president moet als eerste burger van de natie van onbesproken gedrag zijn en kan onmogelijk dit soort voorbeelden van duaal burgerschap aan het volk verkopen. Voor ons is Parmes-sar nooit acceptabel geweest, gezien zijn escapades bij het AZP. Ook zijn er andere bedenkelijke zaken die betrekking hebben op dit heerschap. Hij doet er dan ook goed aan met de noorderzon te vertrekken.

In Keerpunt zijn meerdere malen delen uit accountantsrapporten, die betrekking hadden op strafbare feiten, door Parmessar gepleegd bij eerdergenoemde ziekeninrichting. In een rapport, waarin de resultaten van een onderzoek van het accountant-skantoor Tjong A Hung zijn vervat, is uitdrukkelijk gevraagd, dat het Parket van de procureur-generaal een nader onderzoek instelt. Om de één of andere duistere reden is zulks tot op heden niet gebeurd. Keerpunt houdt de gemeenschap nogmaal delen uit dit rapport voor, zodat een ieder zelf zijn conclusies kan trekken.
I.“Uit de gesprekken met de voormalige directie, voormalige RvC’s en diverse functionarissen van het Academisch Zieken-huis, is aangegeven, dat men niet op de hoogte is van het bestaan van buitenlandse bankrekeningen.
De RvC onder leiding van de heer Ragoebarsingh (de huidige minister van PLOS- red.) en de huidige RvC hebben wel aangegeven, dat er vermoedens waren van buitenlandse bankrekeningen.
Uit ons onderzoek hebben wij een bankrekening bij F.Van Lanschot Bankiers NV in Nederland kunnen traceren, die niet in de boeken van AZ is opgenomen.”

Tot zover ons eerste citaat uit het rapport.
Keerpunt weet, dat de genoemde RvC’s meermalen aan Parmessar hebben gevraagd in hoeverre er buitenlandse rekenin-gen bestonden. Parmessar is het antwoord steeds schuldig gebleven. Als werd aangedrongen op een antwoord, werd hij zelfs woedend. De huidige RvC liet zich echter niet van de wijs brengen en bleef geduldig aandringen. Toen er geen ontko-men meer aan was, nam Parmessar ontslag en stak de Atlantische Oceaan over, naar veiliger oorden.
II.“ Volgens informatie van de desbetreffende bank is de eerste storting op de rekening voor een bedrag groot NLG 130.000 een storting van A.B. Medical B.V.”.
III.“….. volgens informatie van de bank werden de dagafschriften niet naar het AZ gezonden, maar naar een privé postbus in Suriname.
Wij hebben het sterke vermoeden, dat deze postbus een privé postbus is ( was)
van de voormalige directeur”.

Keerpunt vraagt zich in gemoede af waarom dit verschrikkelijk geknoei nooit verder is onderzocht.
Het enige dat wij hebben kunnen achterhalen, is dat het Academisch Ziekenhuis de zaak in handen van een welbekende advocaat heeft gelegd, die later de huisadvocaat van de Parmessars bleek te zijn. En natuurlijk was die zo gek om de kip met de gouden eieren te slachten. Voor Keerpunt is dat logisch, maar wat onbegrijpelijk is, is dat de zaak tot op de dag van heden bij diezelfde advocaat is gelaten. President Venetiaan heeft de plicht om op te treden, daar hij als staatshoofd de taak heeft erop toe te zien, dat gelden van het volk niet worden weggemaakt en dat knoeiers als Parmessar worden vervolgd en be-recht.
IV.“……. de remuneratie van de RvC onder leiding van Mr. E. Glunder hoger lag dan de door de regering vastgestelde be-dragen het verschil per maand bedroeg respectievelijk Sf 47.000 en Sf 51.000 bij de president-commissaris en de overige le-den”.

Keerpunt vraagt zich af hoe het mogelijk is dat Parmessar hogere bedragen aan leden van de RvC uitkeerde, dan door de regering uitdrukkelijk is goedgekeurd.
Wat was het doel van deze hogere uitkering?

Parmessar richtte een zogenaamde Stichting Particuliere Ziektekostenverzekering (STIPAZ) op.
Het kwam erop neer, dat deze Rabindredre Parmessar, die president van Suriname wil worden, in zijn hoedanigheid van di-recteur van het Academisch Ziekenhuis gever van gezondheidszorg was en na de oprichting van STIPAZ tevens als ver-zekeraar van diezelfde zorg zou optreden. De RvC onder leiding van Glunder speelde het klaar om toch toestemming te ge-ven voor de oprichting van de stichting. Vreemd was dat eigenlijk helemaal niet, want de leden van de RvC ontvingen toch meer geld van Parmessar, dan hen toekwam.
Rabindre Parmessar, die thans de euvele moed weet op te brengen, om zich kandidaat te stellen voor het presidentschap van Suriname, werd zelf directeur van de STIPAZ en gaf als directeur van het AZ een voorschot van Sƒ 14.000.000,- aan de stichting, waar hij dus ook directeur van was.
De penningmeester Lalta verdween als sneeuw voor de zon en Parmessar kon nimmer worden gehoord, daar hij steeds uit-landig was. Ongetwijfeld gebruik makend van zijn Nederlands paspoort, dat hem op die moeilijke momenten in staat stelde de Surinaamse justitie te ontlopen. Het accountantsbureau heeft in elk geval nooit een reactie gehad op de oproepen aan Parmessar om zaken te komen uitleggen.
STIPAZ was een ordinaire “njang patoe” van Rabindre Parmessar en de zijnen.
Bij STIPAZ declareerden Rabindre en zijn bendeleden honoraria voor consultancy werkzaamheden, die zogenaamd waren uitgevoerd.

Wij van Keerpunt worden misselijk bij het lezen van accountantsrapporten, die zijn opgemaakt, naar aanleiding van de rover-spraktijken van Rabindre Parmessar bij het Academisch Ziekenhuis Paramaribo.
Wat ons echter het meest huiverig maakt, is het feit dat hij noch de anderen, die samen met hem hebben geknoeid, ooit zijn vervolgd.
Het Openbaar Ministerie heeft nimmer de behoefte gehad zaken te onderzoeken, terwijl door de regering nooit een poging is gedaan het Parket van de procureur-generaal aan te sporen tot een onderzoek.

Het rapport van de accountant stelt, dat in de arbeidsovereenkomst met Parmessar de werkgever een pensioenregeling zou opnemen ten behoeve van de werknemer bij het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd van 60 jaar. Het AZ heeft dit nooit gedaan. Maar wat deed Parmessar wel?
Geheel buiten de overeenkomst - en in strijd daarmee - liet hij zich tien procent (10%) van zijn bruto salaris extra uitkeren.
Keerpunt vraagt zich af waarom de financiële administratie van het AZ, die alle stukken in haar bezit had, nooit aan de bel heeft getrokken. Ook vragen wij ons af welke maatregelen de huidige RvC heeft getroffen om herhaling te voorkomen.
Het is bekend, dat er een financieel directeur zou worden aangetrokken, maar dat dit tot op heden niet is gebeurd. Met nog steeds dezelfde personen bij de financiële administratie kan het elk moment weer verkeerd gaan. In dat geval moet de RvC verantwoordelijk worden gehouden voor alle schade. Immers handelt hij tegen beter weten in en niet in overeenstemming met de verantwoordelijkheid hem door het volk in handen gelegd.

Parmessar presteerde het ooit een bedrag van US$. 6.088,30 (Amerikaanse dollars) te declareren bij de administratie van het AZ, terwijl uit stukken, die later boven water kwamen, bleek dat het ging om NLG.6.088,30 (Nederlandse guldens). Het meest frappante is, dat de administratie ook vlot uitbetaalde. In elk geval is hier sprake van de zuiverste vorm van valsheid in geschrifte. En op grond hiervan alleen zou er terstond een strafrechtelijk onderzoek moeten volgen.

Met andere woorden, de man verdiende één of meerdere salarissen, als gevolg waarvan hij dus belastingplichtige moet zijn geweest. Een logische conclusie was dus, dat hij tenminste over een werkvergunning moest beschikken.
Daar wij weten, dat het hier gaat om iemand, die de illegaliteit niet schuwt, hielden wij er terdege rekening mee, dat hij zich in Nederland had gevestigd en op Nederlands grondgebied arbeid verrichtte, zonder aan de wettelijke verplichtingen in dat land te hebben voldaan. Wij vermoedden geruime tijd, dat de man de Nederlandse nationaliteit had aangevraagd en verkregen. De bevestiging kregen wij inderdaad via onze diplomatieke bronnen.
Voor ons waren de onthullingen van de fractieleider van het Nieuw Front voor Democratie en Ontwikkeling in het parlement, Otmar Rodgers, dus hoegenaamd niet verrassend. De discussies, die in De Nationale Assemblee volgden, na de med-edelingen van Rodgers, hebben wij nauwlettend gevolgd. Wij kwamen, nadat de vergadering was verdaagd tot dinsdag aan-staande, tot de slotsom, dat alle eenenvijftig volksvertegenwoordigers, in het bijzonder degenen, die donderdag het woord voerden, het punt waar het hier om gaat compleet hebben gemist. Men heeft namelijk geprobeerd de zaak op een zo weten-schappelijk mogelijke manier te benaderen. Iedereen gaf zijn eigen interpretatie aan de grondwet en andere wetten van Suri-name en trachtte daarbij alle andere te overtuigen.
Het punt waar het echter om gaat, is dat een man, die zich schuldig heeft gemaakt aan strafbare feiten, het land is uitgev-lucht, zich in een ander land heeft gevestigd, de nationaliteit van dat land heeft aangevraagd, in de hoop op die manier straf in eigen land te ontlopen. Het gaat hier om een ordinaire bedrieger, die over twee verschillende paspoorten van twee ver-schillende landen beschikt en beide gebruikt, afhankelijk van wanneer één hem voordeliger uitkomt. En een dergelijke figuur ziet kans zich aan dit gerespecteerd Surinaams volk te presenteren als presidentskandidaat.
In de geschiedenis van Suriname is dit volk vaker getergd, maar nog nooit eerder op een dergelijke manier. Niet slechts moet de naam van Rabindredre Parmessar worden geschrapt van de kandidatenlijst, hij moet op last van de justitiële autoriteiten ook nog het land worden uitgezet. De man moet terug naar waar hij thuishoort, namelijk het Koninkrijk der Nederlanden. Hier is er namelijk geen plaats voor lafaards, die opportunistisch met twee paspoorten rondlopen, zodat zij, nadat zij hier rotzooi hebben gemaakt, rustig aan de andere kant van de Atlantische Oceaan kunnen gaan zitten.
Er valt veel op te merken over Ronald Venetiaan.
Met name over het beleid, dat de regeringen onder zijn leiding hebben gevoerd, valt er nogal wat te zeggen. Maar, van Vene-tiaan kan niet worden gezegd, dat hij een misdadiger is. Nog minder kan iemand beweren, dat Venetiaan voortkomt uit een criminele familie.
Ronald Venetiaan heeft dit land nimmer verraden en is nooit, om welke reden dan ook naar het buitenland gevlucht, omdat de grond hem hier te heet werd onder de voeten. Veel mensen in Suriname hebben pas afgelopen donderdag ontdekt, dat Rabindre Parmessar een ordinaire bedrieger is.
Bij deze krant wisten wij dat reeds jaren, omdat wij lang geleden de gelegenheid hadden om de accountantsrapporten door te nemen. Wat ons wel zeer heeft verrast, is dat deze figuur een plekje heeft weten te bemachtigen op de kandidatenlijst van de NDP en later ook nog als presidentskandidaat naar voren werd geschoven door deze partij. Uitgerekend Desi Bouterse, die reeds een kwart eeuw anderen van neo-kolonialis-me beschuldigt, probeert op een slinkse manier ons op te zadelen met even Nederlandse presidentskandidaat.

- Op de vrijdagavond gonst het van geruchten, dat naar aanleiding van het openen van de Doos van Pandora, er nog meer van die parlementariers zijn met een vreemde nationaliteit. Zo zou een leider van de A-combinatie de Franse nationaliteit bezitten en wel vanaf het binnenlands gewapende conflict. Een nationaliteit die hem toen al ongemoeid bij grensovergangen in de gelegenheid stelde om de Tweede Kamer der Staten Generaal in Den Haag te bezoeken dan wel te bereiken .

- Op de vrijdagavond gonst het nog meer van geruchten dat er spoedoverleg is op het Kabinet van de President, vanwege het feit dat men ontdekt zou hebben dat de voorzitter van het hoogste college van staat de Nederlandse nationaliteit nog steeds zou bezitten. Het zou dienstig zijn wanneer men daar duidelijkheid over zou kunnen verschaffen dan wel te geven. Bij navraag blijkt nergens gepubliceerd te zijn dat de voorzitter van het hoogste college van staat het Surinaams staatsburger-schap heeft herwonnen en dat deze de Nederlandse autoriteiten ervan heeft verwittigd dat hij afstand doet van de staats-burgerschap van het Koninkrijk der Nederlanden. Als dat allemaal waar is, dan heeft het hoogste college van staat de groot-ste problemen en treedt de “wet der nulliteiten“ in. Alles, maar dan ook alles, na het optreden van de heer Ram Sardjoe in laatste termijn (...) is dan nietig. Ook de kandidaatstellingen voor presidentiele ambten. En als men denkt geintjes uit te halen, dan zijn wij er nog! Just check it out.

WWW.NICKERIE.NET

E-mail: info@nickerie.net

Copyright © 2005. All rights reserved.

Designed by Galactica's Graphics