Nickerie.Net, vrijdag 14 juli 2006

Amerika had Pelé en wil nu Zidane

Voetbal begint geleidelijk eigen plek te krijgen tussen honkbal en basketbal

NEW YORK - Gaan Ronaldo en Zidane in hun nadagen nog een paar jaar voetballen in Amerika? De geruchten in New York zijn hardnekkig. En het zou goed zijn voor de sport, die eindelijk lijkt te beklijven in de VS. De Franse voetballer Youri Djorkaeff reisde vorige maand naar zijn vaderland. Zijn club in de VS, New York Red Bulls, zat midden in de competitie, maar de middenvelder kreeg toestemming om even naar huis te gaan wegens familieomstandigheden.

Het moet zijn supporters en ploeggenoten hebben verrast om Djorkaeff op 1 juli op de televisie te zien. Daar zat hij in Duitsland op de tribune tijdens de kwartfinale tussen Frankrijk en Brazilië. Shep Messing, een analist op de sportzender ESPN, had meteen een theorie: ‘Youri ’s moeder is zonder twijfel ziek, maar het is niet zo vreemd om te denken dat Youri daarheen ging om met Zidane te praten.’

De geruchtenmachine sloeg aan: niet alleen Ronaldo komt, maar ook Zinedine Zidane. Of dat waar is, wil geen van de betrokkenen zeggen. Maar het verhaal dat de Braziliaan en de Fransman in de nadagen van hun carrières voor vele miljoenen een balletje komen trappen in de VS, gaat al een tijd rond. En niemand ontkent, ook niet nu serieuze media als The New York Times erop los speculeren: ‘Zidanes volgende team kan Red Bulls zijn.’

Gezien de geschiedenis van het voetbal in de VS zou het niet verwonderlijk zijn als de beste spelers ter wereld de oversteek maken. Pelé, Franz Beckenbauer, Giorgio Chinaglia, Johan Cruijff, Johan Neeskens: eind jaren zeventig kwam de complete wereldtop naar New York. Maar dat waren andere tijden.

Het is onwaarschijnlijk dat ‘the beautiful game’ ooit de populariteit van het American Football, honkbal en basketbal zal evenaren. Toch begint voetbal geleidelijk een eigen plek te krijgen in sportland Amerika. Het WK werd in de VS goed bekeken. Meer dan zestien miljoen kinderen spelen in clubverband, talloze anderen op schoolpleinen . Er is sinds 1996 een goedlopende competitie met twaalf ploegen, Major League Soccer. De sport krijgt steeds meer aandacht op de televisie. Het nationale vrouwenteam behoort tot de beste ter wereld. En eindeloos veel latino’s bevolken in het weekeinde de velden en parken. Zodoende kan het een perfect moment zijn, zowel voor de ster die nog één keer wil schitteren, als voor de toeschouwer die echte sterren node mist.

Hoe buitenlandse star power in de jaren zeventig werkte, wordt schitterend in beeld gebracht in Once in a Lifetime. Deze documentaire vertelt, net als het gelijknamige boek van de Brit Gavin Newsham, het wilde verhaal van New York Cosmos. Die club, en professioneel voetbal in de VS, waren het idee van de zakenman Steve Ross. Hij besefte dat alleen een zeer grote naam een einde kon maken aan het gemodder in de marge. Want dat was het voetbal in de VS. Met behulp van Henri Kissinger, de minister van Buitenlandse Zaken en een liefhebber van het spel, werd Pelé naar New York gehaald.

Wat volgde, was een stroom van toppers die het geld, de stad, en de rock -’n-roll-sfeer aan het einde van hun loopbaan onmogelijk konden weerstaan. De Italiaanse nummer negen, Chinaglia, kwam naast Pelé te staan. Met een indrukwekkende verzameling andere buitenlanders hielpen zij Cosmos aan drie titels. Enorme American Football-stadions zaten vol, en voor even leek Amerika zich eindelijk bij de rest van de wereld te voegen.

Intriges en geruzie leidden tot de ondergang van de club en de liga in de jaren tachtig. Vooral dát brengt de film van de regisseur Paul Crowder mooi in beeld. Pelé werkte niet mee aan de film, maar Cruijff geeft Cruijffiaans commentaar, en Chinaglia komt naar voren als een klassieke boef uit The Godfather.

De Cosmos-episode was na een korte golf van succes uiteindelijk een mislukking, maar heeft de sport wel op de kaart gezet. In de documentaire merkt een oud-speler op dat je vóór de jaren zeventig nooit kinderen in parken een balletje zag hooghouden. Nu zie je dat overal. Sinds het WK van 1994 in de VS wordt gebouwd aan een solide basis, en het lijkt te werken.

Wel zou een kwaliteitsimpuls welkom zijn, en Zidane of Ronaldo zou die garanderen. Geld is er altijd, als Amerikanen echt iets willen. Zoals Shep Messing, die met Pelé bij Cosmos speelde, zei over de Franse kopstoter: ‘Waar - om zou hij niet naar New York komen om een jaar te spelen?’ Perfect moment voor de ster die nog één keer wil schitteren!

WWW.NICKERIE.NET

E-mail: info@nickerie.net

Copyright © 2006. All rights reserved.

Designed by Galactica's Graphics